Terapeutyczna moc lekarskiej atencji
Homeopatia zyskała ostatnio z powodu holistycznego ujęcia problemów chorego. Istotę nowoczesnej homeopatii stanowi podejście do pacjenta, co, jak się uważa, wyznaczy kierunki medycyny przyszłości. Dobry homeopata bowiem poświęca swojemu pacjentowi co najmniej godzinę, dokładnie bada, pyta o wszystkie dolegliwości, poznaje jego osobowość. Tak oto pacjent znajduje oddanego sprzymierzeńca w walce z chorobą w osobie zaangażowanego lekarza.

Alopatia kontra homeopatia
Współczesna farmakologia opiera się na dwóch metodach leczenia: alopatii i homeopatii. Prestiżowa, naukowo potwierdzona, mająca ogromny budżet, alopatia polega na bezpośrednim zwalczaniu przyczyny choroby poprzez zaaplikowanie odpowiedniego medykamentu. Traktuje przy tym każdy narząd z osobna, podczas gdy kuracja homeopatyczna jest bardziej kompleksowa, a polega na pobudzeniu organizmu do walki, samoobrony i samoregulacji.

+/- homeopatii:

+ atencja lekarza
+ bardziej kompleksowe podejście
+ nie powoduje szkodliwych działań ubocznych
+ nie wywołuje niepożądanych reakcji z innymi lekami
+ leki homeopatyczne są dobrze tolerowane
+ nie ma przeciwwskazań dla kierowców
+ 4/5-cio-krotnie niższe koszty leczenia

- działają w niektórych dolegliwościach
- skuteczność nie została jeszcze potwierdzona naukowo
- nieznany mechanizm działania
- rezygnacja pacjentów z tradycyjnych metod leczenia
- rozcieńczone preparaty o znikomej sile działania

Kilka homeofaktów

<> W Europie Zachodnie homeopatia została wpisana w system opieki społecznej, a usługi medyczne są refundowane przez firmy ubezpieczeniowe.

<> Światowa Organizacja Zdrowia uznała homeopatię za dziedzinę medycyny, która uwzględnia wszystkie objawy choroby, fizyczne i psychiczne.

Sprytny biznes czy przemysł w służbie zdrowia?
Leki homeopatyczne to specyfiki, które otrzymuje się głównie z surowców naturalnych: soli, ziół, jadów, hormonów i wydzielin zwierząt. Roztwory otrzymuje się z substancji rozpuszczonych w alkoholu, a następnie podaje się je znacznemu rozcieńczeniu w tajemniczej „niebieskiej cieczy”. Cała produkcja objęta jest ścisłym nadzorem. Proces przebiega w warunkach iście sterylnych. Odmierzanie leków do flakoników odbywa się w izolowanych komorach o specjalnych laminarnych nawiewach, a finalny produkt trafia do dystrybucji za pośrednictwem skrzynek wyposażonych w lampy ultrafioletowe.

Cudotwórcza woda (za Wikipedią)
Pamięć wody – niepotwierdzona naukowo hipoteza dotycząca rzekomego gromadzenia i przechowywania informacji przez wodę w postaci bliżej nieokreślonych drgań stanowiąca m.in. podstawę teorii homeopatii.

Samuel Hahnemann (1755-1843)
Był prawdopodobnie pierwszą osobą, która postulowała istnienie pamięci wody , który uchodzi dziś za ojca homeopatii. Uważał, że lekarstwa w dużym rozcieńczeniu również działają, o ile są odpowiednio przypisane do chorób.

Viktor Schauberger (1885-1958)
Opublikował prace o naturalnej energii wody, przejawiającej się jego zdaniem w charakterystycznym ruchu spiralnym tworzących ją cząstek.

Sam Grander
Mimo opublikowania wielu książek na temat „pamięci wody”, systematycznie odmawia podania szczegółów technicznych produkcji „niebieskiej wody” oraz jakichkolwiek rzetelnych podstaw naukowych jej produkcji, a także szczegółowych opisów swoich badań, które doprowadziły go do „odkrycia” tego zjawiska. Jego „wyjaśnienia” tego fenomenu pełne są bardzo niejasnych określeń w rodzaju „wewnętrzna struktura wody”, „samouporządkowanie się wody”, „cykl kwantowy” itp.

Jacques Benveniste
Najbardziej znanym zwolennikiem tej teorii był francuski immunolog Jacques Benveniste, który próbował stworzyć naukowe wyjaśnienie homeopatii. Opisywał on w swoich publikacjach wiele różnych eksperymentów, w których dowodził istnienia zjawiska pamięci wody. Na dorocznej konferencji American Academy of Allergy, Asthma and Immunology’ w 1997 r. twierdził on, że przy użyciu odpowiednich urządzeń można nawet wykorzystywać to zjawisko do przechowywania i transmitowania dużych ilości informacji.

Pacjent czy pieniądz?
Czy homo sapiens wybiorą empatyczną homeopatię eliminując alienację zafundowaną przez znieczuloną systemowo alopatię przydając tej drugiej ludzkie współczucie i troskę o pacjenta pozostaje na chwilę obecną kwestią medycyny przyszłości. Póki co alopatia i homeopatia niczym Alina z Balladyną walczą o względy korporacyjnego Kirkora.

Na podobny temat: Psychika a ciało czyli tajemnicze powiązania

Krzysztof Ziewacz